Het blijft een leuk tripje. Om de zoveel weken richting de verloskundige. 'Gaat alles goed? Heb je nog vragen? Mag ik even je arm? Heb je nog pijntjes? 110/60, keurig. Ga maar even liggen.' Het wordt een routine. Iedere keer alles prima. Goede bloeddruk, goede groei, buitengewoon goed ijzer. Een nu....'het' ligt scheef. 'Dus volgende keer even op de andere locatie, maken we een echo om te zien of 'het' niet in een stuit ligt.'
Ik vroeg me ineens af of ik me zorgen moest gaan maken. Stel dat het echt niet goed ligt, wat dan. Een keizersnee? Bevallen in het ziekenhuis? Extra controles? Het ding is dat ik me geen zorgen maak. Ik heb het gevoel dat het prima gaat. Overmoedig misschien? Ik weet het niet. Zo'n baby is enorm onvoorspelbaar. Ik ga er vandaag eens over nadenken. Hoop ik dat ik na mijn werk een antwoord heb.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hee Joost en Henriette,
BeantwoordenVerwijderenSuperleuk dat jullie een blog bijhouden! Fijn om te volgen hoe het allemaal verloopt. En ik wilde even zeggen dat ik ook een stuit-baby was, met de keizersnee geboren, en het toch zijn de allerleukste kinderen :)
liefs van Martha
Haha! Maar ik denk toch, tenzij ons kindje hikt vanuit zijn of haar kontje en/of benen, dat het netjes met het hoofdje naar beneden ligt ;) Leuk dat je het leuk vindt!
BeantwoordenVerwijderenJet