vrijdag 21 augustus 2009

Gezicht

Als je iemand aan de telefoon hebt die je nog nooit hebt gezien, maak je een voorstelling van het gezicht van diegene bij zijn of haar stem. Aangezien ons kind nog niet praat, moet ik uitgaan van bewegingen die hij/zij maakt. Vandaag heb ik me de hele dag een voorstelling proberen te maken van het gezicht van onze telg. Ik bedacht me zo: een plukje blond haar, schattig met bolle wangen, een brede lach, stevige frons en een gemene knipoog. Als je in een gezicht kan omschrijven hoe een baby beweegt, dan zou die van ons er zo uitzien. Eigenlijk word je beeld bepaald door dat eeuwige kind op die gele flacon met die pluk haar op de kop. Ik weet het gewoon niet. Als je de hele dag met een vraag als deze in je hoofd zit, kom je altijd uit op dooddoeners: als het maar gezond is. Er zit niets anders op dan rustig afwachten. Eén troost. Ouders vinden hun eigen kinderen altijd het aller, aller mooist.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten