De reis naar Frankrijk is lang, voor een kind oneindig. Steeds maar op de teller kijken en vragen 'hoe lang nog'. Die eeuwige tolpoortjes en gore plees langs de snelweg. Kotsen na een veel te zoete wafel of aan de schijt van een bedorven broodje jambon van de pomp. Dit alles valt mee in vergelijking met de bandjes in de auto. Ze liggen er al jaren, je kunt ze sinds je 2de meezingen en je weet wanneer ze op 'auto-reverse' gaan. Zes uur 's ochtends. Je rijdt weg. Na een fikse ruzie over een onderbroek of tentstok kruipen je ouders bij elkaar in de auto. De eerst vijfendertig minuten doodse stilte. 'Muziekje?' Moeders kijkt met een valse grijns in de spiegel. Twee paar norse ogen kijken terug. Tassen ritsen open en er wordt angstig gezocht naar Walkmans en bandjes. Als kind heb je vrij snel door dat als je de koptelefoon heel hard tegen je hoofd drukt, de pijn daarvan zeker opweegt tegen de muziek die binnen 2 minuten de wagen doorbeukt. Ze vindt de juiste tape. Na wat gerommel (hoe moet ie er ook weer in, vaders?) schalt het gehele oeuvre van Simon & Garfunkel/Janis Joplin/Beatles/Bob Marley door de voiture. Uren lang meezingend, meetikkend en meezwaaiend. Onvermoeibaar. Ik vroeg me af, doe ik dat ook straks. Misschien wel expres. Misschien is het wel heel leuk, je kinderen irriteren met je eigen kutmuziek. Lekker pesten tot ze er helemaal gek van worden. Sadistisch? Nou en!! Worden ze hard van.
Suggesties voor de beste kindertreitersongs graag bij de reacties.
Als je iemand aan de telefoon hebt die je nog nooit hebt gezien, maak je een voorstelling van het gezicht van diegene bij zijn of haar stem. Aangezien ons kind nog niet praat, moet ik uitgaan van bewegingen die hij/zij maakt. Vandaag heb ik me de hele dag een voorstelling proberen te maken van het gezicht van onze telg. Ik bedacht me zo: een plukje blond haar, schattig met bolle wangen, een brede lach, stevige frons en een gemene knipoog. Als je in een gezicht kan omschrijven hoe een baby beweegt, dan zou die van ons er zo uitzien. Eigenlijk word je beeld bepaald door dat eeuwige kind op die gele flacon met die pluk haar op de kop. Ik weet het gewoon niet. Als je de hele dag met een vraag als deze in je hoofd zit, kom je altijd uit op dooddoeners: als het maar gezond is. Er zit niets anders op dan rustig afwachten. Eén troost. Ouders vinden hun eigen kinderen altijd het aller, aller mooist.
Het blijft een leuk tripje. Om de zoveel weken richting de verloskundige. 'Gaat alles goed? Heb je nog vragen? Mag ik even je arm? Heb je nog pijntjes? 110/60, keurig. Ga maar even liggen.' Het wordt een routine. Iedere keer alles prima. Goede bloeddruk, goede groei, buitengewoon goed ijzer. Een nu....'het' ligt scheef. 'Dus volgende keer even op de andere locatie, maken we een echo om te zien of 'het' niet in een stuit ligt.' Ik vroeg me ineens af of ik me zorgen moest gaan maken. Stel dat het echt niet goed ligt, wat dan. Een keizersnee? Bevallen in het ziekenhuis? Extra controles? Het ding is dat ik me geen zorgen maak. Ik heb het gevoel dat het prima gaat. Overmoedig misschien? Ik weet het niet. Zo'n baby is enorm onvoorspelbaar. Ik ga er vandaag eens over nadenken. Hoop ik dat ik na mijn werk een antwoord heb.
Ik word altijd gelukkig als ik dit soort briefjes vind zo vroeg in de morgen.
JOOOOOOOOOOOOST, Ik heb twee issues deze ochtend. De eerste ontdekte ik godzijdank pas na het douchen...een even immens domme als grote spin is wel een heel tragische dood gestorven. Hij is namelijk verdronken in het onwaarschijnlijk kleine plasje water in ons babybadje (THE NERVE!) En natuurlijkerwijs moetiedaartochechtweg *puppy eyes* Tweede issue. Fruitvliegjes -.- in de prullenbak -.- *puppy eyes*
In goed Nederlands vertaald. Lieverd, wil jij die gore spin uit de badkamer verwijderen en de vuilniszak verschonen.
Waarschijnlijk is het een van de minst bespreekbare dingen onder aanstaande vaders. De zwangerschapscursus. Het is 'uncool', zweverig en vooral: het MOET! Als man wordt je twee maal naar een zweterig gymlokaal gesleept alwaar je met tegenzin op een te hard matje je vrouw helpt een 'baby' ter wereld te brengen. Voordat je dan in het lokaal bent, worden alle mannen uitgebreid gekeurd door de vrouwen. Die hebben er al een aantal weken opzitten. Ze hebben lief en leed, pijn en zweet, kwaaltjes en scheetjes gedeeld (vrouwen laten scheten als ze oefenen met persen, de viespeuken). Eigenlijk snappen die kerels er niets van. We masseren niet als ze dat wil. We maken geen ontbijt voor je terwijl je dat toch echt nodig hebt. En we snappen al helemaal niet dat je moe bent na een halve dag werken.
Bovenstaande is wat bijna alle boekjes en tijdschriften je doen laten denken als je als kerel vader wordt. Vooral de tijdschriften ja, die zijn erg. WIJ JONGE OUDERS mijn reet. Het is een blad voor vrouwen. Er staat in hoe je je als goede moeder hoort te gedragen. En natuurlijk hoe mannen zijn. Vrouwen kunnen van nature een kont afvegen, mannen moeten daarvoor op cursus. Maar sorry, ik dwaal af. Frustratie na maanden geïndoctrineerd te worden door commerciële onzin. Aan de man valt blijkbaar niets te verdienen. Aan de vrouw des te meer.
Wij, Jet en ik, hebben een supercursus. Negen weken samen woensdag avond naar het gezondheidscentrum in de wijk. Stukje theorie, stukje praktijk. Goede behapbare info waar je wat aan hebt. Samen oefeningen doen zodat je als kerel niet als een halve zool naast dat bed staat met je klamme washand. 'Liefje, wil je nog een...' 'NEEEE opfukken met je washaaaaa...'(een wee) Er komen leuke stellen die zonder zweverig gezeik weten waarom ze een kind krijgen en waarom ze die cursus samen volgen, namelijk: een kind opvoeden doe je met z'n TWEEEN!!!!! Het is een ongelofelijk fijn idee dat je al een gevoel hebt dat je straks aan dat bed een nuttige toevoeging bent aan het geheel. Dat je er echt kunt zijn. Dat je echt kunt helpen. Het is maar een gevoel. Da's waar. Maar da's ook veel waard. Ik heb veel geleerd. Ben je geboeid: Van Buik Tot Baby. En zoek je een boekje waar je als man wel iets aan hebt: Zwangerschapsboek Voor Mannen, door Gerard Janssen (isbn 978-90-79961-02-3). Vind je de tekeningen tof? Ga naar Job, Joris & Marieke.
Alweer bijna een jaar geleden waren we bij elkaar. We gingen trouwen en mijn ouders hadden een soort pre-huwelijksfeestje georganiseerd bij hun thuis. Hele familie over de vloer, champagne in overvloed, lekker eten. Heerlijk. Van dit soort dagen geniet ik altijd het meest. Wat we wilden hebben? We waren aan het sparen voor een bank. Zo'n mooie uit een designwinkel. Is duur dus een bijdrage was welkom. En die bijdrage kregen we. Thuis alles netjes op 'de spaar' gestort en wachten op meer centjes. Een maand of 8 later. Jet is zwanger, ons huis staat op z'n kop. We schuiven, poetsen, slopen, bouwen en schilderen. 'Ik heb een schitterend ledikant zien staan bij Maan', zei Jet. Echt heul mooi. Van Piet Hein Eek. Mij reactie zat ergens tussen 'oohhhh geweldig, dat moeten we hebben' en 'aaahhh duuuurrrrrr'. Eerst even verder kijken. Misschien zijn er bij andere winkels wel andere leuke ledikanten te koop. En wat bleek? Alles even stom. Het gaat van nep sloophout tot veel te duur nep design. Ik heb gemerkt dat ik depressief word van het afstruinen van babywinkel na babywinkel. Op zoek naar dat ene wat ze niet hebben. Gewoon een mooi en simpel ledikant zonder gedoe. Piet Hein's bedje bleef maar hangen. Op een mooie dinsdag in mei hebben we 'de spaar' geplunderd en het meest mooie ledikant evahr aangeschaft. Mede mogelijk gemaakt door de familie. Waarvoor bij deze veel dank.
Een mooiere tijd had ik me niet kunnen wensen. We zijn natuurlijk al even op weg. Afgelopen zaterdag 33 weken. Het is een periode waarin je heel dicht naar elkaar toegroeit en veel met mensen wil delen. Dat het niet lukt om iedereen die je dierbaar is te zien/spreken en goed op de hoogte te houden is jammer, maar hierbij de oplossing. Een klein blogje met dingen over ons, het kindje en alles eromheen. Ik zal jullie de laatste weken richting de bevalling vertellen over dingen die we al hebben meegemaakt en dingen die we nu meemaken. Veel plezier!
Foto gemaakt door Judith van Daalen. Ze maakt nog meer mooie foto's te zien op haar homepage.
