donderdag 17 september 2009

Over ouders

3 opmerkingen:

  1. Lieve Mona,

    Mijn zoon en onze schone dochter krijgen binnenkort hun eerste kind. Ik vind dit best spannend.

    De laatste vier weken tonen overduidelijk aan dat er geen ontkomen meer aan is. Onze schone dochter kan tenslotte niet door blijven groeien. En de aanstaande ouders, vrienden, kennissen,collega's, broers, zussen, ooms, tantes, neven, nichten en grootouders willen ook eindelijk wel eens zien wat ervan gekomen is.

    Nu kan ik me nog wel voorstellen hoe de laatste 4 weken voor de geboorte en de eerste maanden erna zullen verlopen.

    Maar ik zit met een andere vraag, misschien wel een probleem. Het spannendste voor mij is de dag van 23 oktober. Hoe moet ik op 23 oktober naar Utrecht komen? Op de dag dat mijn club uit Kerkrade de plaatselijke voetbalvereniging weer eens een lesje leert.
    Zal ik een geel/zwart tenu-tje meenemen? Hoe zal mijn relatie met de ouders verlopen? Zullen zij niet vinden dat de zoon of de dochter een rood/wit hart heeft? Wat zouden de andere buurtkinderen zeggen? Is het karaktervormend als een kind zich met een geel/zwart tenu laat zien in 'Utreg'?

    Hoe moet ik hier als grootvader mee omgaan?

    In verband met de tijdsdruk, graag spoedige adviezen op dit weblog plaatsen.

    Groetjes. Opa of Pappy?
    (de Naam is in verband met de privacy gewijzigd. De Naam van de vraagsteller is bij de redactie bekend)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Beste Kerkraadse Anonymus,
    Je probleem is herkenbaar en ik ervaar het elke dag.
    Ik wil echter laten weten dat ik het probleem over het tenuetje een Neanderthaler-voetbal-mannenprobleem vind. Kortom hier val je een kind en ouders niet mee lastig.
    Dit zijn allemaal uiterlijkheden en het gaat tenslotte om de inhoud, de relatie die je weet op te bouwen met je kleinkinderen en de etikette die daarbij hoort.

    Wat is mijn vraag: hoe word ik aangesproken? Oma? óf grootmoeder óf granny óf mammié (zoals ze in Frankrijk zeggen)óf omarie?
    Graag ook spoedig advies.

    Groetjes, Omamarie

    BeantwoordenVerwijderen